Allereerst natuurlijk een ontzettend gelukkig nieuwjaar voor jou.
Even samen terugkijken
Met de jaarwisseling zo’n week achter ons, voelt dit als een fijn moment om terug te kijken. Dat doen we vaak in januari: reflecteren op het afgelopen jaar, wat goed ging en wat beter kon. En eigenlijk geldt dat net zo goed voor een feestje.
Normaal deel ik vooral tips over hoe je host, maar dit keer dacht ik: laten we samen terugblikken. Want door even stil te staan bij wat wel en niet werkte, weet je precies waar je staat en wat je mee kunt nemen naar het volgende moment van samenzijn.
Dit jaar waren we met 27 mensen.
Hoe we het vooraf aanpakten
We spraken af dat wij zouden zorgen voor verse pizza’s. Daarnaast maakten we een lijstje met dingen die daar mooi bij passen:
- (Kinder)champagne om mee te toasten
- Charcuterie
- Oliebollen en appelflappen
- Snacks, zowel zoet als hartig
Iedereen gaf aan wat hij of zij mee zou nemen, en elk gezin nam ook een fles drinken mee.
De dag zelf: voorbereiden met ruimte
Overdag gingen we hier thuis aan de slag:
- opruimen
- stofzuigen
- pizzadeeg kneden
- barbecue voorverwarmen
- versieren
- alles klaarzetten voor de visite
Belangrijke tip: wegwerpservies
Normaal ben ik echt van het ‘echte’ servies — dat voelt fijner en gezelliger. Maar met zoveel mensen en een lange avond was wegwerpservies zó veel rustiger. Iedereen kon steeds een schoon bordje pakken.
Ook bij de bekers: laat iedereen zijn naam erop schrijven. Leg er wel stiften bij, anders ga je razendsnel door je bekers heen.
Deze keer hadden we ruim gepland en eerlijk gezegd voelde het verrassend rustig. We namen zelfs een pauze om samen oliebollen te eten.
Mijn schoonouders kwamen nog even langs voordat ze op vakantie gingen — een perfect moment om even te zitten, te kletsen en te ademen. Dat was echt goud.
Kleine sidenote: Matthew is vrij op woensdag. Was dit op een andere dag geweest, dan had ik waarschijnlijk meer druk ervaren. Alles tegelijk doen , kinderen om je heen, deeg kneden, voorbereiden , dat vraagt gewoon iets extra’s.
Leerpunten (voor de volgende keer)
Niet alles ging perfect en dat is oké. Dit zijn de dingen waar ik van heb geleerd:
1. Vuilniszakken
Ik was vergeten grote vuilniszakken te kopen. We hebben kleine prullenbakken met mini-zakjes, en met zoveel mensen is dat echt niet te doen.
- Volgende keer: grote vuilniszakken in huis.
2. Allergieën
Ik had rekening gehouden met bekende allergieën en daar echt bewust eten voor gemaakt. Alleen bleek iemand nóg een extra allergie te hebben, waardoor het eten alsnog niet gegeten kon worden.
- Volgende keer: vooraf bij iedereen navragen of er allergieën zijn.
3. Drinken
Iedereen nam een fles mee, maar als elk gezin uit één fles drinkt… dan is die snel leeg. Met een lange avond vol snacks drinken mensen (en kinderen) gewoon meer.
We hadden wel water, koffie en thee maar frisdrank is op zo’n avond toch echt favoriet.
- Volgende keer: iedereen neemt 1 pak sap en 1 fles frisdrank mee.
4. Pizza’s (extra tip)
Ik wilde graag verse pizza’s serveren op de barbecue, maar de kolen raakten op. Nieuwe kolen doofden de oude, waardoor het lang duurde voordat de barbecue weer heet was. Uiteindelijk hebben we de pizza’s in de oven gebakken.
Ook had ik beter de dag ervoor het deeg kunnen maken. Op de dag zelf gaf dat te veel tijdsdruk, en halverwege vroeg ik mijn zoon zelfs om kant-en-klaar pizzadeeg te halen.
- Volgende keer: deeg vooraf maken of deels kant-en-klaar.
De avond zelf: hoe het liep
- We nodigden iedereen uit rond half 6 / 6 uur
- De eerste pizza’s waren al rond 4 uur klaar
- Matthew kon ze daarna achter elkaar afbakken en serveren
Iedereen zette zijn spullen in de keuken.
Aan één kant maakten we een drankhoek met koude en warme dranken. Zo kon iedereen zelf pakken, en hoefden wij niet steeds te checken of iedereen genoeg had.
De snacks bleven in de keuken tot het avondeten klaar was.
Daarna speelden we wat spellen. Vervolgens ging iedereen samen aan de slag: charcuterieplanken maken, snackbordjes samenstellen en oliebollenschalen op tafel zetten.
De (kinder)champagne hadden we dit keer op tijd ingeschonken. Vorig jaar waren we te laat en misten we het gezamenlijke proostmoment. De kinderen waren toen al buiten. Dit jaar hebben we daarvan geleerd.
Ik hoop dat je iets hebt aan deze tips en leerpunten van dit jaar en eerdere jaren.
Voor mij ontstaan de mooiste tafelverhalen juist aan dit soort avonden.
Maar als ik één ding mag meegeven, dan is het dit:
Rust vooraf is het grootste cadeau dat je jezelf kunt geven.
Lukt dat niet? Nodig je visite dan wat later uit, kies voor kant-en-klaar eten of laat het menu simpel. Het gaat uiteindelijk niet om perfectie, maar om gezelligheid, samenzijn en een plek waar iedereen zichzelf mag zijn.
En dat… dat blijft altijd het mooiste ingrediënt.
Bekijk ook mijn andere blog over het voorbereiden van Oudjaarsavond, deze blog staat ook vol tips om een grote groep voor een langere tijd te hosten.
